تعاریف حقوقی

مال غیرمنقول  آن است که از محلی به محل دیگر نتوان نقل نمود ، اعم از اینکه استقرار آن ذاتی باشد یا به واسطه عمل انسان ، به نحوی که نقل آن مستلزم خرابی یا نقص خود مال یا محل آن شود. ( ماده 12 ق م )

مال منقول  اشیایی که نقل آن از محلی به محل دیگر ممکن باشد ، بدون این که به خود یا محل آن خرابی وارد آید . ( ماده 19 ق م )

حق انتفاع  حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد استفاده کند . ( ماده 40 ق م )

حق عمری  حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص ، به مدت عمر خود یا عمر منتفع و با عمر شخص ثالثی ، برقرار شده باشد . ( ماده 41 ق م )

حق رقبی  حق انتفاعی است که از طرف مالک برای مدت معینی برقرار می شود . ( ماده 42ق م )

حق سکنی  اگر حق انتفاع عبارت از سکونت در مسکنی باشد، سکنی یا حق سکنی نامیده می شود . ( ماده 43 ق م )

وقف    عبارت است از این که عین مال حبس و منافع آن تسبیل شود. ( ماده 55 ق م )  

تولیت   اداره کردن امور موقوفه ( ماده 75 ق م ) 

ناظر استصوابی  ناظری که باید اعمال متولی را تصویب کند .

ناظر اطلاعی   ناظری که تنها باید از اعمال متولی آگاه باشد.

حق ارتفاق   حقی است برای شخص در ملک دیگری( ماده 93 ق م )

ترصیف   اتصال منظم دو بنا است ، به گونه ای که آجر های آن دو به هم قفل و بست شده باشد .

حریم    مقداری از اراضی اطراف ملک و قنات و نهر و امثال آن است که برای کمال انتفاع از آن ضرورت دارد.  ( ماده 136 ق م )

/ 0 نظر / 162 بازدید